اقامه عزای فاطمیه 75 روز حاج منصورارضی 1396

بسم الله النورالنور

دودبود و دود بود ودود بود

این صدای روضه منصوربود

ازمیان خاطرات کودکی ام تابحال

ناله منصورماوای مادرم مستوربود

بچه های ارک نامردی زدندو بی هوا

لکن امابسته دستش!حیدرمامردبود

این ابیات کلمه کلمه اش برای تربیت شده های عرش معنا دارد.....آه

 بشارت مومنین و مومنات حی علی العزا به سوگ بزرگی که روضه خوانش خود ذات اقدس اله است

 

 در فرمایشاتی نورانی فرمود: خداوندبیامرزد کسی که برای مادر ما بلند بلند گریه میکند...

پس بیائید بلند بلند دراین مجال ضجه زنیم مرد و زن پیر و جوان تا دنیا بفهمد

جوان از دست داده ایم مادری جوان قد کمان پهلو شکسته حرمت شکسته زخمی بی غیرتی ها دردکشیده بی حرمتی ها

همین که ایام بستری مادرمان میرسد ناخود آگاه انگار پهلویمان

سینه امان اصلا دست مان درد میگرد صورتمان میسوزد

چرخ ها باچرخ نیلی خورده ایم        باتو درآن کوچه سیلی خورده ایم

دلم هوای روضه کرده که لبیک بگویم که فرمود:

خدا رحمت کند کسی که برای مادر ما بلند بلند ناله زند

ای نوای زخمی ای نای سوخته ای بلال مناره های دل ما فی زمانناهذا

بخوان عجب روزگاری شده ای خدا بخوان دود بود و دود بود و دودبود

 صبح ها ما راباعاشورا ببرمدینه و شب ها ازارک عرش پر بده کنار در سوخته

تا سلامی کنیم به امیرالمومنین که مبادا به مریضه اش بگوید

کسی سلام که هیچ جواب سلامم را نمیدهد بمیرم آه

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید